เที่ยวแม่สาย – ข้ามไปเยือนตลาดฝั่งพม่า

     ถ้าเราจะไปเที่ยวแม่สายทั้งทีแล้ว ขึ้นชื่อว่าแม่สายนั้นไม่ได้ดังกับเพลงคาราบาวเพียงอย่างเดียว แม่สายนั้นถือว่าเป็นจุดกิน จุดเที่ยวอีกที่ของจังหวัดเชียงรายเลยก็ว่าได้ ทริปนี้เราจะพากันไปขึ้นเหนือพบกับพระสามมิติของชาวพม่า ซึ่งต้องข้ามชายแดนไปอีกฝั่งเลยทีเดียว

     ส่วนวิธีการข้ามชายแดนนั้นแน่นอนละครับมันต้องเสียค่าผ่านประตู หรือว่าค่าผ่านทางเสียก่อน (ถ้าเป็นพม่าข้ามมาฝั่งเราจะไม่เสียน่ะครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม) ก็ให้เราเดินเข้าไปที่ด่านตรวจแม่สายแล้วทำตามขั้นตอน จะมีเจ้าหน้าที่และทหารทั้งหลายให้บริการอยู่น่ะครับ หลังจากทำบัตรผ่านแดนเสร็จแล้วเราก็จะได้ใบผ่านทางมาแล้ว สามารถข้ามไปฝั่งพม่าได้เลยครับผม

     พอข้ามแดนไปเสร็จ ก็จะมีรถสามล้อคอยบริการในราคาไม่แพงเลยครับ นั่งไปชมวิวไปสุดยอดมากครับขอบอก แต่ขอแนะนำให้เดินหาซื้อของอร่อยๆ หรือของแถวนั้นก่อนนะครับ มีของสวยๆเยอะแยะไปหมดเลยครับผม บริการรถสามล้อก็จะอยู่ที่ประมาณร้อยกว่าบาทเองครับผม นอกจากพระสามมิติแล้ว เราก็สามารถไปได้หลายที่มากเช่น ”พระสามมิติ” “เจดีย์ชเวดากองจำลอง” “กระเหรี่ยงคอยาว” “บ่อนคาสิโน” และอีกหลายๆที่ โดยส่วนมากถ้าได้มาเที่ยวแม่สายแล้วก็ควรจะข้ามมาเที่ยวฝั่งพม่าสักครั้งเปลี่ยนบรรยากาศต่างประเทศ

ทริปหน้าเราจะพาไปดูพระสามมิติของพม่ากันครับผม

ท่าขี้เหล็ก พรมแดนท่องเที่ยวแม่สาย

     ท่าขี้เหล็ก มันเป็นเขตของพม่า ติดต่อแม่สาย ซึ่งกั้นกลางด้วยแม่น้ำสายแบ่งพรมแดนของไทยกับพม่า เป็นแหล่งที่นักท่องเที่ยวที่มาอำเภอแม่สายได้จับจ่ายซื้อของกันเป็นอย่างมาก ผู้ที่ไปเที่ยวจังหวัดเชียงราย นิยมข้ามไปซื้อของฝาก สินค้าพื้นเมืองของพม่าหรือ ชาวเขาที่อยู่แถวชายแดน รวมทั้งของฝากจากทางเหนือไปฝากญาติมิตร ในการข้ามไปท่าขี้เหล็ก ไม่มีพิธีการอะไรมากนัก นักท่องเที่ยวชาวไทยเดินทางเข้าเขตประเทศพม่า ได้ตั้งแต่เวลา 06.00 – 18.00 น. วันศุกร์ เสาร์ และวันนักขัตฤกษ์ ขยายเวลาถึง 21.00 น. โดยจะต้องเสียค่าธรรมเนียมคนละ 5 บาท สำหรับชาวต่างประเทศ 5 เหรียญสหรัฐ ใช้พาสปอร์ตไปติดต่อที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองแม่สาย ปัจจุบันนักท่องเที่ยวสามารถเข้าไปเที่ยวได้ถึงจังหวัดเชียงตุง

ข้าวฟืนแม่สาย

     ข้าวฟืนหรือเมล็ดข้าวที่เข้าพักค้างคืนคืน ผมชนิดของอาหารที่มีทั้งหวานและขนมขบเคี้ยวรสเปรี้ยวเผ็ดและอาหารจานหลัก เป็นทั้งอาหารคาวและหวาน แต่ทุกอย่าง Magsa อาหารมังสวิรัติซึ่งเป็นที่นิยมเป็นไทลื้อไทใหญ่และไทนำมาในครั้งเดียวจากสิบสองปันนา, จีน ผ่านประเทศพม่า แล้วที่แม่สาย จ. เชียงรายมาเป็นเวลานานหลายปีที่ผ่านมา มันเป็นอาหารของคนที่จากแม่สายจากนั้นคำว่า”แคมป์ไฟคือ”การบิดเบือนของข้าวที่จะพักคืนที่มีชื่อนี้มาจากวิธีการที่จะทำมัน ขั้นตอนมีดังนี้วิธีการทำประเภทของไม้เมล็ดพืช นี้เป็นองค์ประกอบหลักที่สองของแป้งข้าวเป็นแคมป์ไฟและเครื่องปรุง ขอให้สังเกตว่าอาหารนี้จะมีองค์ประกอบที่คล้ายกันบะหมี่จีนที่นั่นได้ค่ายเต็มไปด้วย 2 ประเภทของไม้ฟืนข้าวและบ้านสีขาว และฟืน, ข้าว, ถั่วลันเตาในชั่วข้ามคืน เพิ่มข้าว, ถั่ว, น้ำ, แรมฟืนปัจจุบัน (ถั่วลิสง) เข้ามาในค่ายด้วยฟืนข้าว, แป้งข้าวขาวที่ทำจากข้าวอย่างหนักเพื่อให้แป้ง ตะกอนที่ถูกนำมาต้มกับน้ำแป้งชอล์ก, จนเสร็จ แล้วเทลงในภาชนะที่ทั้งสองออกจากแป้งที่จะแข็งวันถัดไปในชั่วข้ามคืน ในฐานะที่เป็นภาชนะบรรจุ ฟืนค่าย, ข้าว, ถั่ว, สีเหลืองจะได้รับ ซึ่งทำจากเมล็ดพืชและการเจริญเติบโตของเมล็ดถั่วแช่แข็งข้ามและจากนั้นโรงสี แล้วเคี่ยวจนน้ำเดือด โปรดสังเกตว่าเหนียวเหนอะหนะถูกเทลงในภาชนะที่ทำ แต่ไม่ได้ค้างคืนหรือพักคืนที่ ถ้าคุณปล่อยมันเป็นเวลานาน แป้งนี้จะเหลว ผมไม่ได้จับไม้เมล็ดพืชแข็ง, บ้านสีขาว เมื่อแป้งข้าวและบ้านไม้ มันถูกตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมขนาดเล็กที่เตรียมไว้ ใครที่เป็นนักท่องเที่ยวอำเภอแม่สาย ควรจะไปชิมดูสักครั้ง

วัดถ้ำเสาหินพญานาค แม่สาย

     สมัยก่อนจะตั้งเป็นวัด จะมีลักษณะเป็นเนินดินมีคูน้ำโอบล้อมบริเวณวัดไว้ คล้ายกับที่ตั้งของเมือง(เวียง)ในสมัยเก่า ด้านทิศตะวันตกติดกับภูเขาใหญ่ มีลำห้วยเล็กมีน้ำไหลออกจากรูใต้ถ้ำสวยงามมาก ไหลมารวมที่เดียวกันกับลำน้ำที่มาจากแหล่งน้ำถ้ำปลาและถ้ำน้อย แล้วไหลออกไปสู่ในหมู่บ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2500 หลวงพ่อนิรมล สุทธิญาโณ ได้เดินทางย้ายมาจากพุทธสถานถ้ำปลามาพัฒนาในที่นี่ ตอนแรกนั้นยังไม่มีประชาอุปถัมภ์ ต่อมาภายหลังเมื่อประมาณปี พ.ศ.๒๕๑๙ ชาวบ้านที่เคยอุปถัมภ์พุทธสถานถ้ำปลาได้แยก หมู่บ้าน มาขออุปถัมภ์บำรุงกับหลวงพ่อ ท่านจึงอนุญาตให้มาบำเพ็ญบุญได้ ต่อจากนั้นก็ได้เริ่มสร้างเสนาสนะขึ้นหลายอย่าง อาทิเช่น กุฏิ วิหาร ศาสนา และห้องน้ำ เป็นต้น

     ชื่อวัดถ้ำเสาหิน ตั้งตามชื่อของถ้ำที่อยู่ทางทิศตะวันตก ซึ่งในถ้ำนั้นมีลักษณะเป็นหินย้อยลงมาจรดเบื้องล่าง มีสันฐานคล้ายเสาบ้านมีหลายๆต้น ในถ้ำนั้นลึกเข้าไปประมาณ 40-70 เมตร(เคยเป็นที่เก็บวัตถุโบราณ)ที่สุดของถ้ำเป็นที่โล่งกว้าง ณ ที่ตรงนี้จะเรียก ว่า ลาน(ข่วง)พญานาค อันเป็นที่มาของคำว่า”ถ้ำเสาหินพญานาค”ดังกล่าว ปัจจุบันนี้เนื้อที่ของวัดมีอยู่ 80 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูประภัสร์จิตสังวร เป็นเจ้าอาวาส ถ้าใครชอบแหล่งท่องเที่ยวของอำเภอแม่สาย แบบสายๆ ก็สามารถแวะมาเที่ยวได้

หนองน้ำพุ

     หนองน้ำพุ จะเป็นแหล่งน้ำอยู่ในพื้นที่ของอ่างเก็บน้ำขนาดกลางในอำเภอแม่สาย ตั้งอยู่ในพื้นที่ “บ้านจ้อง” อยู่ใกล้กับถ้ำหลวง ถือได้ว่าเป็นสิ่งอัศจรรย์ เพราะว่าเมื่อเวลาส่งเสียงหรือปรบมือดังๆ ใกล้กับหนองน้ำ จะทำให้น้ำกลางหนองจะมีฟองน้ำพุ่งขึ้นมาบนผิวน้ำ ยิ่งเสียงดังมากเท่าไหร่ฟองน้ำจะยิ่งเพิ่มมากขึ้นอีก นอกจากนี้บริเวณโดยรอบยังมีบรรยากาศทิวทัศน์ที่สวยงามอีกแห่งหนึ่งของแม่สายอีกด้วย

น้ำบ่อหลวง แม่สาย

     หรือว่า น้ำบ่อหยั๊ก เป็นภาษาเหนือ แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2448 เป็นน้ำบ่ที่มีขนาดกว้างมาก กว้างกว่าน้ำบ่อทั่วไป มีน้ำใส่สะอาดทั้งปี และมีมีปริมาณมากตลอดเวลา ซึ่งนับเป็นความภูมิใจของภูมิปัญญาของคนในท้องถิ่นชาวเหนือ ที่สามารถขุดเจาะหาแล่งน้ำที่ดีได้ ทั้งที่บริเวณแห่งนี้เป็นสถานที่ลาดเอียง มีความสู่กว่าระดับน้ำเหมืองมาก (ด้วยขนาดของบ่อน้ำที่มีขนาดกว้างใหญ่และมีน้ำบ่อทีสร้างขึ้นมาเพื่อประโยชน์ส่วนกลาง จึงเรียกชื่อตามว่า “น้ำบ่หลวง) ชาวแม่สายและบริเวณใกล้เคียง ได้ใช้น้ำบ่นี้อุปโภคบริโภคเป็นเวลาหลายสิบปี ต่อมาตึกราบ้านช่องเกิดขึ้นมากมาย ตามความเจริญของบ้านเมือง ระบบน้ำประปาเกิดขึ้นตามมาด้วย ซึ่งให้ความสะดวกกว่าการตักน้ำจากบ่อมาก ความสำคัญของน้ำบ่อหลวงต้องถูกทอดทิ้ง เสื่อมโทรมจนเกือบจะลืมไปว่า น้ำบ่หลวงยังมีอยู่ ทำให้เป็นจุดพักของนักท่องเที่ยวที่ไปเที่ยวแถวแม่สายได้ดีเลยทีเดียว

วิธีเดินทาง น้ำบ่อหลวง แม่สาย
น้ำบ่อหลวงตั้งอยู่เทศบาล ซอย 8  (อยู่ตรงข้ามตลาดบุญยืน) เข้าไปประมาณ 100 เมตร จะเห็นอยู่ทางซ้ายมือ

ตลาดน้อยไม้ลุงขน

     หมู่บ้านไม้ลุงขนนั้นเป็นหมู่บ้านที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งเลยของอำเภอแม่สาย ซึ่งที่มาของชื่อไม้ลุงขน มาจากชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง เรียกกันว่า “ต้นไม้ลุง” บริเวณกิ่งต้นสนจะมีเถาวัลย์ และกิ่งเล็ก ๆ งอกออกมาลักษณะเหมือนขน ชาวบ้านจึงเรียกว่าไม้ลุงขน และนำมาเป็นชื่อหมู่บ้านดังกล่าว

     บริเวณใจกลางหมู่บ้านไม้ลุงขนจะมีตลาดอยู่ ซึ่งคนในพื้นที่จะเรียกเป็นภาษาถิ่นว่า “กาดน้อย” กาดน้อยเป็นตลาดเย็น หมายถึงจะขายของตอนเย็น ตอนเช้าก็จะมีพ่อค้าแม่ค้าเอาของมาขายเช่นกัน แต่จะเป็นพวกน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ หรือไม่ก็กับข้าวสำเร็จ ส่วนในตอนเย็นเริ่มตั้งแต่เที่ยงวันเป็นต้นไป จะเป็นของสด เช่นผักสดชนิดต่าง ให้ชาวไทย และนักท่องเที่ยวที่มาแม่สายจับจ่ายใช้สอยกันได้

วนอุทยานแห่งชาติถ้ำหลวง – ขุนน้ำนางนอน

     อีกที่หนึ่งของแม่สายที่น่าสนใจก็คือ วนอุทยานแห่งชาติถ้ำหลวง หรือ ขุนน้ำนางนอนที่ได้ยินกันในชื่อนี้บ่อยๆ ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2529พื้นที่จะครอบคลุมหัวดอยนางนอนทั้งหมด อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าดอยนางนอน ท้องที่รับผิดชอบของตำบลโป่งผา อำเภอแม่สายจังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ 8 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 5,000 ไร่ มีพื้นที่สำหรับบริการนักท่อง เที่ยวอยู่ 2 แห่งคือ
1.บริเวณวนอุทยานถ้ำหลวง มีเนื้อที่ 12 ไร่ ตั้งอยู่ท้องที่บ้านน้ำจำ ต.โป่งผา
อ.แม่สาย จ.เชียงราย เป็นที่ตั้งสำนักงาน
2.บริเวณขุนน้ำนางนอน มีเนื้อที่ 8 ไร่ ตั้งอยู่ท้องที่บ้านจ้อง ต.โป่งผา อ.แม่สาย
จ.เชียงราย

การเดินทาง
เดินทางได้โดยใช้ทาง หลวงหมายเลข 10 จากเชียงราย – แม่สาย ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตร จากนั้นเลี้ยวซ้ายตามป้ายชื่อ (ปากทางเข้าอยู่บริเวณตรงข้ามโรงเรียนบ้านน้ำจำ ต.โป่งผา) วนอุทยานถ้ำหลวง – ขุนน้ำนางนอน ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร

ถ้ำปลา

     ถ้ำปลาในตำนานได้กล่าวว่าเป็นสถานที่ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จมาประทับพระอิริยาบถ และได้ทรงอธิษฐานปล่อยปลาลงไว้ภายในถ้ำนี้ตามตำนานซึ่งได้กล่าวว่า ประมาณพรรษาที่ 19 หรือ 20 หลังจากตรัสรู้ พระพุทธเจ้าได้เสร็จมาโปรดสัตว์และได้เสด็จออกบิณฑบาตร ณ เมืองโยนกนาคนครไชยบุรีศรีช้างแสน โดยทรงโปรดพระเจ้าสิงหรวัติราชา ผู้ครองนคร และปู่เจ้าลาวจก ทรงบิณฑบาตรในมืองแล้วเสด็จไปฉันบิณฑบารตรที่ถ้ำปุ่ม จากนั้นได้ทรางดำเนินเลียบตีนเขาไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มายังถ้ำเปลวป่องฟ้า ได้ทรงนำเอาปลาห่อหมก (ปลาห่อหนึ้ง) ปลาไม้หีบปิ้ง ที่ทรงได้รับจากบิณฑบาตรมาอะษฐานให้เขามีชีวิต ให้พระอานนท์เทน้ำจากบาตรพร้อมทั้งปล่อยปลาเหล่านั้นลงไปในรูเหวบนถ้ำเปลวป่องฟ้า น้ำนั้นไหลออกหน้าผาไปทางทิศตะวันออก ด้วยเหตุนี้ถ้ำนั้นจึงถูกเรียกว่าถ้ำปลา พระพุทธเจ้าได้ทรงอธิษฐานเอาก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งปิดรูเหวที่ทรงเทน้ำลงไปนั้นเสีย เอาพระหัตถ์ลูบคลำพระเกษามาเส้นหนึ่ง ทรงอธิษฐานบรรจุไว้ในก้อนหินใหญ่นั้น เพื่อให้เป็นที่สักการะบูชาแก่คนและเทพยดาสืบไป ดังนั้น ถ้ำปลาจึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกที่ของ อ.แม่สาย

สถานที่ตั้ง
     วัดถ้ำปลาตั้งอยู่บริเวณบ้านถ้ำ ต.โป่งผา อ.แม่สาย ห่างจาก อ.แม่สายมาทางทิศใต้ประมาณ 13 กิโลเมตร ถ้ามาจากเชียงรายจะอยู่ซ้ายมือ (บริเวณจุดตรวจบ้านถ้ำ) มีป้ายขนาดใหญ่บอกเอาไว้อย่างชัดเจน ระยะทางจากปากทางเข้าไปประมาณ 3 กิโลเมตร ระหว่างทางจะมีหมู่บ้านชาว จีนฮ่อ ให้เห็นอยู่ 2 ข้างทาง ซึ่งจีนฮ่อที่อาศัยอยู่บริเวณนี้เป็นจีนฮ่อที่พลัดถิ่นมากจากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ 

ตลาดดอยเวา

ตลาดดอยเวาเป็นแหล่งซื้อ-ขายของฝากทำให้นักท่องบเที่ยวแทบทุกคนต้องได้มาสักครั้งหนึ่ง เพราะว่าราคาประหยัดถูก บริเวณนี้แต่เดิมเป็นที่ว่างเปล่า ตั้งอยู่บริเวณหน้าวัดดอยเวา หรือปากทางขึ้นไปพระธาตุดอยเวานั่นเอง ซึ่งเป็นที่ดินบริเวรวัดดอยเวา หลังจากนั้นทางวัดได้ก่อสร้างเป็นอาคารชั้นเดียว เพื่อจัดสรรให้บรรดาพ่อค้าแม่ขายได้จับจองล๊อกเพื่อขายของฝาก โดยเงินที่ได้จากค่าเช่านั้น ทางวัดได้นำมาบูระณะปฏิสังขรบริเวณรอบ ๆ วัดและพระธาตุดอยเวาให้ดูดี และเป็นระเบียบเรียบร้อยยิ่งขึ้น

     บรรดาของฝากที่มีขายกันมากมาย ประกอบไปด้วย เครื่องใช้ไฟฟ้า, ขนมชนิดต่าง, เครื่องคิดเลข, เสี้อผ้ากันหนาว, เสี้อผ้าแฟชั่น, ชุดว่ายน้ำ, ถุงเท้า, รองเท้า, ของเล่นเด็ก, ภาพโปสเตอร์, พรม, ผ้าห่มขนปุย, ฯลฯ โดยสินค้าส่วนใหญ่จะผลิตในประเทศจีน มีบางอย่างที่ผลิตในประเทศพม่าเช่น เครื่องสำอางค์ หรือขนมบางอย่าง สนนราคาก็ไม่แพงเลย อาทิเช่น เครื่องเล่นวีซีดีเครื่องละประมาณ 1,000-1,200 หรือถ้าคุณต่อรองดี แล้ว อาจจะต่ำกว่าพันก็ได้ เครื่องคิดเลขขนาดใหญ่ก็ราคาประมาณ 100 บาท อันเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ประมาณ 30-60 บาท ของเล่นเด็กที่ผลิตในจีนก็ราคาถูก แต่คุณภาพ หรือความคงทนก็ด้อยตามราคาของมัน

ตลาดสายลมจอย
     ส่วนแหล่งขายของฝากอีกที่หนึ่งคือบริเวณถนนสายลมจอย (สายลมโชย) ซึ่งนักท่องเที่ยวสามารถเดินทะลุมาจากตลาดดอยเวาได้เลย สินค้าที่มีจำหน่ายที่นี่ก็มีคล้าย ๆ กับของตลาดดอยเวา ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ถนนสายลายจอยแห่งนี้จะถูกเนรมิตให้เป็น ถนนข้าวสาร(แม่สาย) มีการปิดถนนคนเดิน ให้นักท่องเที่ยวและชาวบ้านได้เล่นน้ำสงกรานต์กันอย่างเต็มที่ ซึ่งได้เริ่มเมื่อปี 2547 นี้เป็นปีแรก